Free Sunday

1. Κύριε Παπαϊωάννου, το ΑΠΘ βρέθηκε την περασμένη εβδομάδα στο επίκεντρο πρωτοφανούς αρνητικής δημοσιότητας για όσα συνέβησαν στην πρυτανεία. Τι έχει συμβεί ξαφνικά λίγο πριν τις πρυτανικές εκλογές; Δεν είδαμε παρόμοια επεισόδια σε πρόσφατες εκλογές άλλων μεγάλων ΑΕΙ, όπως στο ΕΚΠΑ… Υπάρχουν άλλα φοιτητικά διακυβεύματα έναντι του νόμου Γαβρόγλου στην Θεσσαλονίκη και άλλα στην Αθήνα;

Μπορεί να διαφωνούμε με τις προβλέψεις του νόμου, όπως κι εγώ έχω θεμελιώδεις διαφωνίες σε πολλά από αυτά που νομοθέτησε ο κ. Γαβρόγλου, όμως νομιμότητα α λα καρτ δεν υπάρχει σε καμιά σοβαρή, δημοκρατική, οργανωμένη κοινωνία. Σεβόμαστε και ακούμε τις απόψεις όλων, προφανώς και των φοιτητών μας, όμως οι νόμοι είτε μας αρέσουν είτε δε μας αρέσουν πρέπει να γίνονται σεβαστοί. Δεν μπορεί μια ομάδα 20-30 ατόμων να απειλεί, να παρεμποδίζει τη λειτουργία νόμιμα εκλεγμένων οργάνων του πανεπιστημίου, δεν μπορεί να μην παρεμβαίνει ο εισαγγελέας αυτεπαγγέλτως βλέποντας μια διοίκηση που αδυνατεί να διασφαλίσει τα στοιχειώδη και αυτονόητα. Αυτή δεν είναι εικόνα πανεπιστημίου!

2. Οι φοιτητές μοίρασαν ένα βίντεο όπου φαίνεται ο καθηγητής, ο οποίος κατήγγειλε τον ξυλοδαρμό του, να γρονθοκοπεί κάποιον. Μπορεί να θεωρηθούν δικαιολογημένες χειροδικίες εκ μέρους πανεπιστημιακών στο γραφείο του Πρύτανη, έστω σε κατάσταση άμυνας;

Ξεκαθάρισα και στη συζήτηση που οργάνωσαν οι Σύλλογοι των εργαζομένων ότι προφανώς καταδικάζω ως άνθρωπος και ακαδημαϊκός την άσκηση οποιασδήποτε βίας από όπου και αν προέρχεται. Στα γεγονότα στο γραφείο του πρύτανη δεν ήμουν παρών. Δεν είμαι δικαστής να αποφανθώ ποιος χτύπησε πρώτος ποιον. Και δεν είναι ο θεσμικός μου ρόλος να το διερευνήσω. Πολύ ορθώς ο συνάδελφος προσέφυγε στη Δικαιοσύνη, η οποία και θα αποφανθεί και θα αποδώσει τις ευθύνες. Ο δικός μου ρόλος θα είναι να προασπίσω την εύρυθμη, ανοιχτή, ακαδημαϊκή λειτουργία των οργάνων του πανεπιστημίου,  αλλά με πυγμή, μακριά από ιδεολογικές αγκυλώσεις και ιδεοληψίες και με μέλημα να μη ζήσουμε ξανά όσα θλιβερά συνέβησαν. Το άσυλο της ανομίας θα σταματήσει με οποιοδήποτε κόστος. Τέλος σε όποια ανοχή.

3. Συμμερίζεστε τις ανησυχίες ότι δύσκολα θα περιφρουρηθεί η εκλογική διαδικασία με κάλπη, συνεπώς θα ακυρωθούν οι εκλογές και η ψηφοφορία θα γίνει ηλεκτρονικά; Είναι προτιμότερη η ηλεκτρονική ψηφοφορία και περισσότερο αδιάβλητη;

Έχω ακούσει τους προβληματισμούς. Προφανώς δεν υπάρχουν αδιέξοδα στις δημοκρατικές διαδικασίες και είμαι πεπεισμένος για την προσήλωση όλων μας στη διασφάλιση της ομαλότητας στην ψηφοφορία, όπως κι αν διεξαχθεί αυτή.

Είτε με κάλπες είτε με ηλεκτρονική ψηφοφορία, είμαι βέβαιος ότι η Πανεπιστημιακή Κοινότητα θα συμμετάσχει μαζικά στην ψηφοφορία αυτή, διότι αντιλαμβάνεται πως κάτι πρέπει ν’ αλλάξει επιτέλους. Ιδίως σε απάντηση της έξαρσης των φαινομένων βίας και παρανομίας στο campus. Από ’κει και πέρα, είναι βέβαιο ότι οι πανεπιστημιακοί πρέπει να ψηφίζουν ηλεκτρονικά, αύριο ίσως και η χώρα ολόκληρη. Πλην όμως, σε καμιά περίπτωση η προσφυγή στην ηλεκτρονική ψηφοφορία δεν πρέπει να γίνεται επειδή δεν μπορούμε να ασκήσουμε ελεύθερα το συνταγματικό μας δικαίωμα να εκλέξουμε τους πρυτάνεις μας με κάλπη για το λόγο ότι δεν μας το επιτρέπει μια χούφτα φωνασκούντων. Με άλλα λόγια, δεν θα κάνουμε ηλεκτρονική ψηφοφορία επειδή δεν μας αφήνουν οι δυνάμεις αυτές που κρατούν όμηρο την Πανεπιστημιακή Κοινότητα. Θα κάνουμε ηλεκτρονική ψηφοφορία επειδή έτσι θα πρέπει να συμμετέχουμε στις εκλογικές μας διαδικασίες στο εξής. Τώρα όμως, επιβάλλεται να γίνουν οι εκλογές με κάλπη.

4. Ο ανθυποψήφιος σας έχει ήδη εμπειρία πέντε χρόνων στην διοίκηση του ΑΠΘ. Του δίνει αυτό πλεονέκτημα στην κούρσα για την εκλογή νέου πρύτανη;

Ανακοίνωσα την υποψηφιότητά μου το φθινόπωρο, ώστε να υπάρχει επαρκής χρόνος να γίνουν γνωστές οι προτάσεις μου και το όραμά μου να εργαστούμε όλοι μαζί για ένα πανεπιστήμιο, το οποίο από μέρος της πολύπλευρης κρίσης που είναι σήμερα, θα γίνει μέρος της λύσης για τα προβλήματα της κοινωνίας και οικονομίας. Όλους αυτούς τους μήνες συνομίλησα με συναδέλφους μου, με εργαζομένους, με όσους περισσότερους μπορούσα, ανέπτυξα τις θέσεις μου, εξήγησα πώς θα υλοποιήσω τους στόχους μου και κυρίως άκουσα τα προβλήματα και τις αγωνίες τους. Έχει θετικό πρόσημο η υποψηφιότητά μου. Η διοικητική εμπειρία του καθενός είναι ένα στοιχείο που σε συνδυασμό με άλλα χαρακτηριστικά της κάθε προσωπικότητας μπορεί να είναι πλεονέκτημα ή μειονέκτημα. Ας μην ξεχνάμε ότι κανένας δεν έφερε την πρυτανική εμπειρία από το σπίτι του. Και αν θέλετε η πρυτανεία δεν κληρονομείται αλλά εκλέγεται.  

5. Έχει γραφτεί ότι σας υποστηρίζει η Νέα Δημοκρατία ενώ η διαδρομή σας στα κοινά είναι δημόσια καταγεγραμμένη. Αν ισχύει αυτό, σημαίνει και ότι με κυβέρνηση γίνει ΝΔ ο υπουργός Παιδείας θα σας λύνει τα προβλήματα πιο γρήγορα;

Αυτό θα ήταν μία μοιρολατρική και αδιέξοδη προσέγγιση, που άλλωστε δεν θα ήταν συμβατή και με τις αρχές και τις αξίες που πρεσβεύει μία μεγάλη και ιστορική παράταξη. Η διεκδίκηση περισσότερης αυτονομίας είναι στον πυρήνα της πρότασης που κατέθεσα. Διότι, σήμερα δεν έχουμε αυτονομία. Δε σημαίνει ότι επειδή κάνουμε τις εκλογές και βγάζουμε τις διοικήσεις μόνοι μας είμαστε και αυτόνομοι, όταν για κάθε μας πράξη θα πρέπει να προσφεύγουμε στο υπουργείο στον οποιονδήποτε διοικητικό υπάλληλο να αποφανθεί για το οτιδήποτε. Για ποια αυτονομία μιλάμε; Ναι, είναι προφανές ότι πρέπει να πιέσεις την κεντρική εξουσία και ότι είναι πιο εύκολο να το κάνεις όταν με τον υπουργό Παιδείας η προσέγγισή σας σε θεμελιώδη ζητήματα κινείται στην ίδια λογική. Όμως, όποια κυβέρνηση και αν έχεις, όσο “φιλική” ή “εχθρική” είναι, πιέζεις καλύτερα όταν είσαι αυτάρκης, όταν δείχνεις πως βρίσκεις και μόνος σου λύσεις. Αλλιώς είσαι επαίτης. Έχει μεγάλη διαφορά να επαιτείς από υπουργό της ΝΔ ή του ΣΥΡΙΖΑ; Το θέμα είναι να διεκδικείς με αξιώσεις, με πρόταση, με πρόγραμμα. Τότε βρίσκεις ευήκοα ώτα, με “χρίσμα” ή χωρίς… 

6. Στη φωτιά στο Βιολογικό πολλοί είπαν ότι αν δεν ήταν Μεγάλη Πέμπτη και το Πανεπιστήμιο περίπου έρημο, θα είχαμε θρηνήσει θύματα. Λειτούργησαν όλα όπως έπρεπε; Ανησυχείτε ότι μπορεί να υπάρχουν ευάλωτες υποδομές ή ελλιπή σχέδια αντιμετώπισης καταστροφών;

Με τη λογική “φύγε κακό από τα μάτια μου” και “μη συμβεί η στραβή στη βάρδια μου” δε νοείται διοίκηση και όσοι λειτούργησαν ποτέ με αυτόν τον τρόπο βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις τραγικές συνέπειες των παραλείψεών τους. Θα ήταν ανεύθυνη κινδυνολογία να μιλήσω για ελλιπή σχέδια και ευάλωτες υποδομές δίχως να έχω πλήρη εικόνα. Προφανώς στη διάρκεια της κρίσης οι υποδομές δεν συντηρήθηκαν όπως θα έπρεπε, είναι εμφανή τα σημάδια της υποχρηματοδότησης στα κτίρια μάς, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι είναι και τρωτά. Σίγουρα όμως θα είναι πρώτο μέλημα μου η καταγραφή των όποιων προβλημάτων και ιεράρχηση προτεραιοτήτων άμεσων παρεμβάσεων.

7. Πώς θα φέρετε περισσότερα χρήματα στο ΑΠΘ; Η επιτροπή ερευνών χρειάζεται νέα στρατηγική; Βλέπετε ανταγωνιστικά φορείς όπως το ΕΚΕΤΑ, ή προσβλέπετε σε ακόμη στενότερη συνεργασία με αυτούς;

Από το κράτος, δεν πρέπει να περιμένει κανείς πολλά, δεδομένου ότι, τον καιρό της κρίσης, η επιχορήγησή μας έπεσε από τα 70 δις στα 20! Για να αντιμετωπίσουμε τις ανάγκες μας, δεν θ’ ανακαλύψουμε ξανά τον τροχό. Τον έχουν ανακαλύψει όλα τα πανεπιστήμια του αναπτυγμένου κόσμου, στον οποίο φιλοδοξούμε ακόμη να ανήκουμε. Θα πρέπει, λοιπόν, να αυτοχρηματοδοτήσουμε τις ανάγκες μας και γι’ αυτό η Πολιτεία θα πρέπει να μας προσδώσει την αυτονομία που επιτάσσει το άρθρο 16 του Συντάγματος, ώστε να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε τους (ανθρώπινους και υλικούς) πόρους που διαθέτουμε, για να χρηματοδοτήσουμε το Πανεπιστήμιό μας. Έχω προτείνει ήδη από τον Ιανουάριο στο προσωπικό μου ιστολόγιο τη δημιουργία ενός ΝΠΙΔ με τη μορφή ΑΕ του άρθρου 58 του ν. 4009/2011 και με ευχάριστη έκπληξη διαπίστωσα στον πρόσφατο νόμο για το Μεσογειακό Πανεπιστήμιο της Κρήτης, ότι ο νομοθέτης το προβλέπει! Γιατί, λοιπόν, να μη γίνει κάτι τέτοιο και στο ΑΠΘ;

Για τις συνεργασίες με τους φορείς δεν υπάρχει ανταγωνισμός, άλλωστε στην έρευνα η άμιλλα είναι το εφαλτήριό της,  άλλα θα ήταν χρήσιμη μια συνολική καταγραφή σε ποιους φορείς συμμετέχουμε, τι τους προσφέρουμε και ποιο είναι το δικό μας όφελος από την όποια συνεργασία, τι κερδίζουν οι δικοί μας άνθρωποι για τη συνεισφορά τους, πώς επιστρέφει στο ΑΠΘ το έργο που παράγεται.

8. Γιατί να σας ψηφίσουν οι συνάδελφοί σας; Με ποιο “μότο” τους καλείτε να συμπορευτούν με εσάς;

Η επόμενη πρυτανική αρχή θα πρέπει να λειτουργήσει στρατηγικά και  όχι μόνο λογιστικά  ή διαχειριστικά αν θέλετε, για το Πανεπιστήμιο. Θα πρέπει να βελτιώσει την καθημερινότητα έχοντας βάλει στόχους για το τι πανεπιστήμιο θέλουμε. Η καθημερινότητα  που εμπεριέχει  την ανομία και την παραβατικότητα, τη γραφειοκρατίας και τις υποδομές. Πρέπει το Πανεπιστήμιο από μέρος της κρίσης να γίνει μέρος της λύσης.  Στρατηγική προτεραιότητα είναι η κατάκτηση ουσιαστικής και όχι μόνο λειτουργικής αυτονομίας μέσα από διαύγεια, λογοδοσία και αυτοκριτική σε όλα τα επίπεδα –διοικητικά και οικονομικά.

Δεσμεύομαι για μια πρυτανεία ανοιχτή που θα ακούει όλους τους συναδέλφους και όλες τις ομάδες εργαζομένων. Επιθυμώ ένα ΑΠΘ πρωτοπόρο, που στις Συνόδους των Πρυτάνεων δε θα σύρεται πίσω από θέσεις και απόψεις των άλλων αλλά θα είναι ο διαμορφωτής των πολιτικών στην ανώτατη εκπαίδευση και όχι απλός εκτελεστής των όποιων πολιτικών αποφάσεων.