Στις 11 Ιουνίου ψηφίζουμε

Aγαπητές συναδέλφισσες,

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Στις 11 Ιουνίου ψηφίζουμε:

Για ένα πανεπιστήμιο ασφαλές, φιλικό στους εργαζόμενους και στους φοιτητές, καλαίσθητο και λειτουργικό, ΟΧΙ για ένα κέντρο διακίνησης ναρκωτικών, έναν χώρο όπου έχουν γίνει βιασμοί και θάνατοι τα τελευταία 2 χρόνια, έναν χώρο όπου μια ομάδα 20-30 γνωστών-αγνώστων απειλεί και εκβιάζει καθηγητές, εργαζόμενους, συνελεύσεις και φοιτητές, για έναν χώρο που βανδαλίζεται καθημερινά σε βάρος της δημόσιας περιουσίας και του Έλληνα φορολογούμενου.

Για ένα πανεπιστήμιο που θα πρέπει να μπει στα 100 καλύτερα του κόσμου, ΟΧΙ για ένα πανεπιστήμιο που θα μηρυκάζει την αυταρέσκειά του τονίζοντας απλώς ότι είναι το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο της χώρας. Και στο πλαίσιο αυτό, δεν είναι δυνατόν, όταν οι ανταγωνιστές μας τρέχουν με χίλια, εμείς να φοβόμαστε να έρθουμε στο γραφείο μας το βράδυ!

Για πρυτανικές αρχές με καθαρό σχέδιο και αποφασιστικότητα, που δεν θα περιορίζονται στη λεκτική καταδίκη κάθε βιαιότητας, που δεν θα αναλίσκονται στην έκδοση δελτίων τύπου με δακρύβρεχτες καταγγελίες προς την αστυνομία και τις αρχές, που δεν θα ανέχονται τους μπαχαλάκηδες, τους no-borders και τους σιωπηρούς υποστηρικτές τους εντός της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Θέλουμε, άραγε, αδιάφορους διαχειριστές και επικοινωνιακούς τροχονόμους των προβλημάτων; Θέλουμε ατιμώρητες καταλήψεις, βανδαλισμούς, ύβρεις, τραμπουκισμούς, διακίνηση ναρκωτικών και βιασμούς;

Αρνούμαι να αποδεχθώ μοιρολατρικά τη σταδιακή αποσάθρωση του Πανεπιστημίου, θεωρώντας ότι δεν μπορούμε να αντιδράσουμε. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να στρουθοκαμηλίζουμε υποβαθμίζοντας το πρόβλημα ή κάνοντας ότι δεν υπάρχει.

Το Α.Π.Θ. ή θα αλλάξει ριζικά ή θα οδηγηθεί, μαζί με όλα τα ελληνικά πανεπιστήμια, στην απαξίωση και περιθωριοποίηση. Άλλος χρόνος δεν υπάρχει. Όλοι μαζί, μπορούμε να τα καταφέρουμε αν το θελήσουμε πραγματικά κι αν σταθούμε πίσω από τις ενδεδειγμένες λύσεις, χωρίς ιδεολογικά ταμπού και προκαταλήψεις.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι,

Η κοινωνία περιμένει από μας τί θα κάνουμε στα του οίκου μας. Δεν την ενδιαφέρει αν φταίει ή όχι η αστυνομία για την κατάντια των πανεπιστημιουπόλεων, ιδίως σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Σε μας επιρρίπτει τις ευθύνες γι’ αυτή την εικόνα. Σε μας εμπιστεύεται τα παιδιά της. Η κοινωνία στηρίζει τις πραγματικές αλλαγές όταν τις βλέπει να γίνονται και θα είναι πίσω μας αν τις αποτολμήσουμε. Ήδη, ανοίγει ο δρόμος για να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε ένα θεσμικό πλαίσιο, που θα λαμβάνει επιτέλους υπόψη τις σύγχρονες ανάγκες μας, ιδίως στον ευαίσθητο τομέα της ασφάλειας.

Σας καλώ να δώσουμε μαζί τον αγώνα της εφαρμογής ενός σύγχρονου θεσμικού πλαισίου, που δεν θα μεταχειρίζεται πλέον την Πανεπιστημιούπολη σαν την Απαγορευμένη Πόλη.

Νίκος Παπαϊωάννου

Πρόεδρος Τμ. Κτηνιατρικής

Υποψήφιος Πρύτανης Α.Π.Θ.